"Takımın Hızı Eksik"

Nihayet set oyunu oynadığımız bir Beşiktaş izledik. Maç başlar başlamaz koşan bir Muçi görünce “tamam maçı farklı kazanacağız” dedim. 4/1’lik Bilbao, 5/0’lık Galatasaray galibiyetlerinde Muçi ve Rashica çok iyiydi. O sebeple “rakip ister zayıf ister güçlü olsun bu iki isim mutlu ise maçları hep alıyoruz” gibi bir tezim vardı. Bugün rakip çok zayıf olsa da yine bu farklı galibiyeti Muçi’nin iyi olmasına bağlıyorum. Yani Muçi iyi oyuncu ama maalesef onda ben istikrar göremiyorum. Son zamanlarda zayıf rakiplere yenilip tarih yazan bir Beşiktaş vardı. O sebeple bugün bu rakibi yenmek de önemliydi. Zaten temaslı oynayınca mutlaka kazanıyoruz. Ama önemli olan bu teması ve yardımlaşmayı sürdürebilmek. Ama bunu sadece büyük rakipler, derbiler ya da ağır yenilgi sonrası çıkış maçı olarak seçtiğimiz maçlarda görüyorum. Bu istikrarsızlığımızı ben fizik gücünün eksikliğine ve kadronun derin olamamasına bağlıyorum. Hatırlarsanız Ole hoca geldiğinde “takımın hızı eksik” demişti. Takıma hız kazandırmış ama bunu sadece bir kaç büyük maçta yapabilmişti. Bunda veya diğer şeylerde sürekliliğimiz yok. Süreklilik için kadro derinliği şart. Derinlik için de iyi bir transfer planı şart. Artık oyuncu gönderdik diye sevinmeyip oyuncu alınca sevineceğimiz günler geldiğinde süreklilik gelecek. Yani yabancı kontenjanı kısıtı sebebiyle, kontratı biten oyuncuyu fırsat olarak görmeyip, önce performansına bakarak karar verip, yerine acaba daha iyisini bulabilir miyim diye düşünmeliyiz. Bugün neredeyse herkes çok iyi oynadı. Böyle zayıf rakibe karşı moral bozukluğu yaşayan oyuncuları kazanma maçıydı, ama Jurasek yine o morali bulamadı. Sadece geriye oynadı yani yana verince bile sevindim. Orta zaten yok. Her zaman söylüyorum Jurasek eleştirmiyorum. O mevkide daha iyisi yani Masuaku varken, sol bek değil kanat almak elzemken, Jurasek almamız şart mıydı? demek istiyorum. Yarın da başkaları onu göndermeyi büyük başarı sayacak. Bu girdabın içinden çıkamayacağız. Rakiplerimiz oyuncu gönderirken bu kadar sevinmiyor. Hatta üzülüyor. İşte farkımız bu. İkinci yarı gol yedik ve başka bir Beşiktaş izledik. Ben bunu 4/0’ın rehavetine değil de Tayfur’un oyuna girişine daha doğrusu Svensson’un oyundan çıkışına bağlıyorum. Normalde düz bulup pek beğenmesem de bence bugün maçın kilit isimlerinden biri de Svensson’du. Asist dışında kaptırılan boştaki her topa koşup kazandı.Futbol sever olarak en çok çalım seviyorum. Arroyo da bunu iyi yaptı. Arthur, Gedson, Semih gibi çalım yeteneği olan oyuncularımızın hepsi gidince bu konuda bize lazım olabilir. Gelelim Abraham’a. İlk maçında hattrick yapan ilk yabancı olması tesadüf değil. Çünkü Shakhtar maçı sonrası takımı sahiplenen açıklamaları, geçen maç topa kimse yardıma gelmeyince şaşırıp topu taca atması antrenmanda gördüğümüz kadarıyla gözlerindeki hırs Beşiktaş’ı benimsediğini gösteriyor. Abraham bu maç her mevkideydi. Ve hoca… Bugün içeri katedebilen harika paslar veren bir Mario görünce “bu bir hoca başarısıdır” dedim. Hoca kendi kadrosunu kurup bir şeyler yapmayı çok istiyor. Lütfen şans verelim. Belki baskılı oynamayan hırslı bir teknik adam olmadığı için sevilmiyor… Ama yeni kadro ile neler yapabileceğini kendisi o kadar merak ediyor ki bazen bu merak ve istek hırstan iyidir.

Bilgi paylaşımı için teşekkürler.